اطلاعات دارویی آرمودافینیل

Armodafinil

آرمودافینیل Armodafinil

English

آرمودافینیل یک ترکیب ایزومر فضایی مدافینیل است که باعث افزایش بیداری می شود. برای بهبود هوشیاری در بزرگسالان مبتلا به خواب آلودگی بیش از حد مرتبط با  آپنه انسدادی خواب(OSA) ، حملات خواب (نارکولپسی) و یا اختلالات شیفت شب (SWD) تجویز می شود.
تحقیقات نشان داده اند که آرمودافینیل عملکرد شبیه ساز رانندگی در بیماران با اختلالات شیفت شب را به طور قابل توجهی بهبود می بخشد. این دارو در ژوئن 2007 توسط سازمان غذا و دارو آمریکا مورد تایید قرار گرفت.

مکانیسم اثر آرمودافینیل

مکانیسم اثر آرمودافینیل ناشناخته است، ممکن است با اتصال به حامل های دوپامینی و مهار بازجذب آن سبب افزایش سطح دوپامین در مغز شود.

فارماکودینامیک

اطلاعاتی در دسترس نیست.

فارماکوکینتیک

  • جذب: بیشترین غلظت پلاسمایی: 2 ساعت.
  • توزیع: اتصال به پروتئین: 60%. حجم توزیع: 42 لیتر.
  • متابولیسم: کبدی، عمدتا تجزیه آمیدی، همچنین تشکیل سولفون توسط سیتوکروم 3A4/5.
  • حذف: نیمه عمر: 15 ساعت.
  • دفع: ادراری (80%).

موارد مصرف آرمودافینیل

حملات خواب , آپنه انسدادی خواب , اختلالات شیفت شبانه

حملات خواب : جهت بهبود بیداری در بیماران با خواب آلودگی بیش از حد همراه با حملات خواب.
آپنه انسدادی خواب : جهت بهبود بیداری در بیماران با خواب آلودگی بیش از حد همراه با آپنه انسدادی خواب.
اختلالات شیفت شبانه : جهت بهبود بیداری در بیماران با خواب آلودگی بیش از حد همراه با اختلالات شیفت شبانه.

مقدار مصرف آرمودافینیل

قرص

50 میلی گرم

150 میلی گرم

200 میلی گرم

250 میلی گرم

آپنه انسدادی خواب

150-250 میلی گرم خوراکی صبح ها

حملات خواب

150-250 میلی گرم خوراکی صبح ها

اختلالات شیفت شبانه

150 میلی گرم یک بار در روز خوراکی یک ساعت قبل از شروع شیفت بیمار

در نارسایی کبدی دوز دارو کاهش یابد.

هشدارها

  • مرتبط با عوارض جانبی:

اثرات سیستم اعصاب مرکزی: ممکن است توانایی انجام فعالیت های بالقوه خطرناک را مختل کند؛ به بیماران باید در مورد انجام اعمالی که نیاز به تمرکز ذهنی دارند، اخطار داده شود. (مانند رانندگی، کار با دستگاه و ...)

اثرات پوستی (شدید): بثورات جلدی شدید و تهدید کننده حیات، از جمله سندرم استیونز جانسون و نكرولیز سمی لایه سطحی پوست (اپیدرم) گزارش شده است. در آزمایشات بالینی مودافینیل ، بثورات جلدی بیشتر در کودکان اتفاق می افتد؛ واکنش های شدیدی با داروهای مدافینیل و آرمودافینیل در بزرگسالان و کودکان رخ داده است.

 اغلب موارد در طی 8 هفته ابتدایی شروع درمان گزارش شده است؛ با این حال، موارد کمی نیز پس از درمان طولانی مدت رخ داده است. برای پیش بینی وقوع یا شدت این واکنشها هیچگونه فاکتور خطرناکی تعیین نشده است. به بیماران باید توصیه شود که در زمان بروز اولین نشانه های بثورات جلدی، زخم های پوستی و یا دهانی، مصرف آرمودافینیل باید قطع شود.

  • مرتبط با بیماری ها

بیماری های قلبی عروقی: مصرف دارو در بیماران با سابقه تخریب (هایپرتروفی) بطن چپ و یا بیماران مبتلا به نارسایی دریچه میترال که این نارسایی در آنها به دنبال مصرف داروهای محرک سیستم اعصاب مرکزی در گذشته، بدتر شده است، توصیه نمی شود. بیماران با این شرایط ممکن است درد قفسه سینه، تپش قلب، تنگی نفس و تغییرات مکرر ایسکمیک موج T در الکتروکاردیوگرام (ECG) را تجربه کنند.
با توجه به آزمایشات محدود، در بیماران با سابقه انفارکتوس میوکارد (MI) یا آنژین، دارو با احتیاط مصرف شود. ممکن است کنترل فشار خون و یا درمان های جدید یا اضافی ضد فشار خون مورد نیاز باشد.

نارسایی کبدی: در بیماران با نارسایی کبدی احتیاط شود. کاهش دوز دارو در تخریب شدید معده توصیه می شود.

اختلالات اعصاب و روان: در بیماران با سابقه جنون، افسردگی یا مانی با احتیاط مصرف شود. نشان داده شده است که آرمودافینیل سبب بدتر شدن این بیماری ها (دیوانگی، توهم و افکار خودکشی) می شود. در صورت پیشرفت علائم بیماری های اعصاب و روان، مصرف داروی آرمودافینیل قطع شود.

اختلالات خواب: میزان خواب آلودگی باید مرتبا مورد ارزیابی قرار گیرد. برخی از بیماران ممکن است به حالت طبیعی بیدار نشوند. به بیماران با خواب آلودگی بیش از حد باید توصیه شود که از رانندگی یا فعالیتهای بالقوه خطرناک اجتناب کنند. مصرف بیش از 12 هفته مورد مطالعه قرار نگرفته است. بیمار باید برای ارزیابی اثربخشی دارو در صورت استفاده بیش از 12 هفته مجدد مورد ارزیابی قرار گیرد.

سندروم توره / تیک: در بیماران مبتلا به سندروم توره و یا سایر اختلالات تیک، با احتیاط مصرف شود. داروهای محرک ممکن است سبب بدتر شدن تیک (فیزیکی و صوتی) شوند؛ با این حال مطالعات نشان می دهند که بدتر شدن تیک، محدود است. بیمار باید قبل شروع دارو درمانی از نظر سندروم توره و تیک مورد ارزیابی قرار گیرد.

  • افراد خاص

سالمندان: در بیماران سالمند با دوز کاهش یافته مورد استفاده قرار گیرد. غلظت آرمودافینیل در بیماران بالای 65 سال بیشتر است.

  • سایر موراد احتیاط

در بیماران با سابقه سوء مصرف دارو با احتیاط مصرف شود. احتمال وابستگی به دارو وجود دارد.

نکات قابل توصیه

بیمار باید در صورت مشاهده هرگونه بثورات جلدی هر چند خفیف، مصرف دارو را قطع کرده و با پزشک تماس بگیرد. سایر علائم واکنش های شدید عبارتند از: تب، تورم در صورت یا زبان، زخم های دهانی، مشکلات تنفسی، تورم در پاها، زرد شدن پوست یا چشم ها و بثورات پوستی.

آرمودافینیل ممکن است اثر داروهای ضد بارداری هورمونی را تا یک ماه پس از قطع دارو درمانی، کاهش دهد. به زنان مصرف کننده داروهای هورمونی توصیه شود که در طی دوره درمان و تا یک ماه پس از دارو درمانی از یک روش دیگر و یا روش های ضد بارداری غیر هورمونی استفاده کنند.

تداخلات دارویی آرمودافینیل

زولپیدم , اس سیتالوپرام , آکسیتینیب
زولپیدم : آرمودافینیل ممکن است سبب کاهش سطح خونی زولپیدم شود، که سبب کاهش اثر بخشی دارو در درمان بی خوابی می شود.
اس سیتالوپرام: مصرف همزمان این دو دارو ممکن است سبب افزایش سطح خونی و اثرات اس سیتالوپرام شود. بیمار ممکن است در معرض افزایش خطر وقوع عوارض جانبی قرار گیرد از جمله ریتم غیر طبیعی قلب، عارضه نادر اما بسیار خطرناک سندروم سروتونینی که علائمی نظیر گیجی، توهم، تشنج، تغییرات شدید فشار خون، افزایش ضربان قلب، تب، افزایش تعریق، لرزش، تاری دید، سفتی عضلات، لرز، انقباضات شکمی، تهوع، استفراغ و اسهال دارد

مصرف در شیردهی

ترشح دارو در شیر مشخص نیست؛ احتیاط شود.

نظرات
    تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.

پرسش از دکتر داروساز