اطلاعات دارویی سفپودوکسیم

Cefpodoxime

سفپودوکسیم Cefpodoxime

English

سفپودوکسیم از نسل سوم آنتی بیوتیک های سفالوسپورین خوراکی است. در برابر بسیاری از باکتری های گرم مثبت و گرم منفی فعال است. معمولا برای درمان اوتیت حاد، فارنژیت و سینوزیت استفاده می شود.

مکانیسم اثر سفپودوکسیم

فعالیت ضد باکتری سفپودوکسیم ناشی از مهار سنتز دیواره سلولی است. متابولیت فعال سفپودوکسیم ترجیحا به پروتئین متصل شونده به پنی سیلین 3 متصل می شود و در نتیجه مانع تولید پپتیدوگلیکان، جزء اصلی دیواره سلولی باکتریایی، می شود.

فارماکودینامیک

سفپودوکسیم در برابر طیف گسترده ای از باکتری های گرم مثبت و گرم منفی فعال است. سفپودوکسیم در حضور آنزیم های بتالاکتاماز پایدار است. در نتیجه، بسیاری از ارگانیسم های مقاوم به پنی سیلین ها و سفالوسپورین به علت تولید بتالاکتاماز، ممکن است به سفپودوکسیم حساس باشند. سفپودوکسیم توسط بتالاکتامازهای طیف گسترده خاصی غیر فعال شده است. استثنای قابل توجه شامل پسودوموناس آئروژینوزا، انتروکوکوس و باکتروئیدس فراژیلیس است.

فارماکوکینتیک

- فراهمی زیستی: 50٪؛ پایدار در برابر اسید

- زمان رسیدن به حداکثر غلظت پلاسمایی: حداکثر 1 ساعت

- توزیع: توزیع خوبی به بافت ها، از جمله ریه ها و لوزه ها؛ و مایع پلور دارد.

- اتصال به پروتئین: 18-23٪

- متابولیسم: در کبد به متابولیت فعال متابولیزه می شود.

- نیمه عمر: 2-3 ساعت؛ در نارسایی کلیوی افزایش میابد.

- دفع: ادرار (80٪ به صورت داروی تغییرنیافته) در مدت 24 ساعت

موارد مصرف سفپودوکسیم

عفونت باکتریایی

مقدار مصرف سفپودوکسیم

بزرگسالان

برونشیت حاد و تشدید حاد برونشیت مزمن

200 میلی گرم خوراکی هر 12 ساعت به مدت 10 روز

پنومونی اکتسابی از جامعه حاد

200 میلی گرم خوراکی هر 12 ساعت به مدت 14 روز

سینوزیت ماگزیلاری حاد

200 میلی گرم خوراکی هر 12 ساعت به مدت 10 روز

فارنژیت / عفونت لوزه

100 میلی گرم خوراکی هر 12 ساعت به مدت 5-10 روز

عفونت پوست/ساختمان پوست

400 میلی گرم خوراکی هر 12 ساعت برای 7-14 روز

گونوره

گونوره بدون عارضه در مردان و زنان؛ عفونت های گونوکوکال مقعدی در زنان

200 میلی گرم خوراکی تک دوز

عفونت های مجاری ادراری

حاد بدون عارضه

  • 100 میلی گرم خوراکی هر 12 ساعت برای 5-7 روز

با عارضه، از جمله پیلونفریت

  • 200 میلی گرم خوراکی هر 12 ساعت

کودکان

محدوده دوز عمومی

<2 ماه: ایمنی و اثربخشی ثابت نشده است

2 ماه تا 12 سال: روزانه 5 میلی گرم بر کیلوگرم خوراکی هر 12 ساعت؛ حداکثر 200 میلی گرم / دوز

> 12 سال: 100-400 میلی گرم خوراکی هر 12 ساعت

سینوزیت ماگزیلاری حاد

<2 ماه: ایمنی و اثربخشی ثابت نشده است

2 ماه - 12 سال: 5 میلی گرم بر کیلوگرم خوراکی هر 12 ساعت به مدت 10 روز؛ هر دوز نباید بیش از 200 میلی گرم باشد

> 12 سال: 200 میلی گرم خوراکی هر 12 ساعت به مدت 10 روز

عفونت گوش میانی حاد

<2 ماه: ایمنی و اثربخشی ثابت نشده است

2 ماه - 12 سال: 5 میلی گرم بر کیلوگرم خوراکی هر 12 ساعت به مدت 5 روز؛ هر دوز نباید بیش از 200 میلی گرم باشد

> 12 سال: 200 میلی گرم خوراکی هر 12 ساعت به مدت 5 روز

فارنژیت / عفونت لوزه

<2 ماه: ایمنی و اثربخشی ثابت نشده است

2 ماه - 12 سال: 5 میلی گرم بر کیلوگرم خوراکی هر 12 ساعت برای 10-5 روز؛ هر دوز نباید بیش از 100 میلی گرم باشد

> 12 سال: 100 میلی گرم خوراکی هر 12 ساعت به مدت 5-10 روز

برونشیت مزمن، تشدید باکتریایی

> 12 سال: 200 میلی گرم خوراکی هر 12 ساعت به مدت 10 روز

سيستيت، حاد بدون عارضه

> 12 سال: 100 میلی گرم خوراکی هر 12 ساعت برای 5-7 روز

پنومونی اکتسابی از جامعه حاد

200 میلی گرم خوراکی هر 12 ساعت به مدت 14 روز

هشدارها

- اگر مقدار کلیرانس کراتینین 10-3  میلی لیتر در دقیقه است دوز را 50% و اگر کمتر از 10 میلی لیتر بر دقیقه است دوز را 75% کاهش دهید (دوز بالا موجب سمیت CNS می شود)

- رشد بیش از حد ارگانیسم های غیر حساس باکتریایی یا قارچی ممکن است با درمان طولانی مدت یا مکرر رخ دهد.

- در بیماران با سابقه حساسیت به پنی سیلین با احتیاط استفاده کنید.

- در بیماران با سابقه حساسیت به بتالاکتام، به ویژه واکنش های با واسطه IGE، از جمله آنژیوادم، آنافیلاکسی و کهیر احتیاط کنید.

- برخی از اشکال دارویی ممکن است متابولیت بنزیل الکل، بنزوئیک اسید را داشته باشد؛ مقدار زیاد الکل بنزیل با سمیت بالقوه کشنده در نوزادان (سندرم گسپینگ) همراه است؛ در مصرف اشکال حاوی مشتقات بنزیل الکل در نوزادان اجتناب یا احتیاط کنید.

نکات قابل توصیه

داروی سفپودوکسیم را دقیقا طبق دستور مصرف کنید و از افزایش یا کاهش دوز یا مدت زمان مصرف خودداری کنید.

قرص سفپودوکسیم باید با غذا مصرف شود.

سوسپانسیون دارو را می توان با یا بدون غذا مصرف کرد.

قبل از اندازه گیری دوز، سوسپانسیون را خوب به هم بزنید. از پیمانه مدرج استفاده کنید.

این دارو می تواند نتایج آزمایشات پزشکی خاصی از جمله گلوکز ادرار را تحت تاثیر قرار دهد. به پزشک خود مصرف این دارو را اطلاع دهید.

حتی با وجود احساس بهبودی مصرف دارو را طبق دستور پزشک ادامه دهید و دوره درمان را کامل کنید.حذف دوز ها می تواند منجر به عفونت هایی شود که به دارو مقاوم هستند.سفپودوکسیم عفونت های ویروسی مانند سرماخوردگی و آنفولانزا را درمان نمی کند.

قرص ها را در دمای اتاق به دور از رطوبت، گرما و نور نگهداری کنید.

داروی مایع را در یک بطری کاملا بسته در یخچال نگهداری کنید.دارو را منجمد نکنید.بعد از 14 روز دور بریزید.

دوز فراموش شده را به محض به یاد آوردن مصرف کنید.اگر نزدیک دوز بعدی است از آن صرف نظر کنید.از دوبرابر کردن یا افزایش دوز خودداری کنید.

عوارض جانبی سفپودوکسیم

اسهال , سردرد , تهوع , استفراغ , درد شکمی , راش , عفونت واژینال

موارد منع مصرف سفپودوکسیم

سابقه حساسیت به این دارو

مصرف در بارداری

گروه B ( در این گروه از داروها، مطالعات بر روی حیوانات باردار نشانگر این بود که دارو خطری بر روی جنین ندارد، اما مطالعات کافی روی زنان باردار برای میزان خطر روی جنین در سه ماهه اول بارداری انجام نشده است.)

نظرات
    تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.

پرسش از دکتر داروساز