اطلاعات دارویی تتراکائین

Tetracain

محل تبلیغ - صفحه داخلی بالا

تتراکائین Tetracain

English

تتراکائین یک بی حس کننده موضعی قوی با ساختار استری است که برای بی حسی موضعی و نخاعی استفاده می شود.

مکانیسم اثر تتراکائین

تتراکایین یک داروی بی حسی موضعی استری می باشد که با مهار کانال های یون سدیم مانع شروع و هدایت ایمپالس های عصبی شده و باعث ایجاد بی حسی موضعی می شود.

فارماکودینامیک

تتراکائین یک استر بنزوات است که اثرات بی حس کننده دارد و بعد از تجویز به صورت برگشت پذیر به کانال های سدیمی وابسته به ولتاژ غشای سلول های عصبی متصل شده و ورود سدیم را مهار می کند.
این عمل از شروع و هدایت ایمپالس های عصبی جلوگیری کرده و غشای سلول های عصبی پایدار می شود. در نتیجه کاهش حس اتفاق افتاده و بی حسی و بی دردی ایجاد می شود.

فارماکوکینتیک

تتراکائین شروع اثر سریعی دارد و طول اثر آن حدودا 2 تا 3 ساعت است. دارو توسط استرازهای پلاسمایی به آمینوبنزوئیک اسید و دی اتیل آمینو اتانول متابولیزه می شود.

مقدار مصرف تتراکائین

چشمی
یک قطره در چشم تا زمانی که نیاز به حفظ اثرات بی حس کننده می باشد.
پوستی
یک لایه نازک از پماد به صورت موضعی روی ناحیه مبتلا استعمال شده و در صورت نیاز تا 4 بار در روز قابلیت تکرار دارد.
تزریقی
دوز تتراکائین مانند همه داروهای بی حس کننده بسته به ناحیه بی حسی, تعداد اعصابی که باید بی حس شوند, تحمل فرد و تکنیک های بیه وشی متغیر است و برای ایجاد بی حسی کمترین دوز ممکن باید استفاده شود.
دوز معمول در بزرگسالان به شرح زیر است:
• بی حسی نخاعی در زایمان واژینال: 5-2 میلی گرم از محلول 1 درصد تتراکائین (0.5 -0.2 میلی لیتر) که با سرم دکستروز واتر 10 درصد رقیق شده است.
• بی حسی نخاعی جهت ناحیه پرینه و اندام های تحتانی :0.5 میلی گرم از محلول 1 درصد تتراکائین (0.5 میلی لیتر) جهت پرینه و 20 میلی گرم از محلول 1 درصد تتراکائین (2 میلی لیتر) جهت پرینه و اندام های تحتانی که با سرم دکستروز واتر 10 درصد رقیق شده است.
• بی حسی نخاعی جهت بی حسی تا کنار دنده ها : 20- 15 میلی گرم از محلول 1 درصد تتراکائین (2- 1.5 میلی لیتر) به صورت رقیق شده تزریق شود.

هشدارها

• دوز بالای بی حس کننده های موضعی در بیماران دچار بلوک قلبی نباید استفاده شود.
• به دلیل حساسیت مفرط به داروی تتراکائین , در موارد معدودی واکنش های منجر به مرگ ایجاد شده است.
• در بیماران ناتوان و مسن بسته به وزن, سن و شرایط فیزیکی بیمار دوز دارو باید تنظیم شود. همچنین در بیماران باردار و مبتلا به افزایش فشار داخل شکم نیز دارو باید کاهش یابد.
• در بیماران با سطح پایین استراز یا استراز غیرطبیعی, دوز دارو باید کاهش یابد و تجویز دارو با احتیاط صورت گیرد.
• فشار خون در طی بی حسی نخاعی باید مداوم کنترل شود و افت فشار خون سریعا تصحیح شود.
• در بیماران مبتلا به اختلالات ریتم قلب , شوک و بلاک قلبی , بی حسی نخاعی باید با احتیاط صورت پذیرد.
• استفاده خودسرانه از این دارو در مواردی که فرد جوشکاری بدون محافظ چشمی انجام داده و دچار درد چشم شده است ممنوع می باشد چرا که احتمال وجود پلیسه در چشم وجود دارد و این دارو با بی حس کردن عضلات چشم مانع از مراجعه فرد به مرکز درمانی و در پی آن زخم و عفونت قرنیه و در بسیاری از موارد کوری می شود.

نکات قابل توصیه

در صورت وجود هرکدام از موارد زیر قبل از مصرف دارو با پزشک مشورت شود:
سابقه آلرژی به دارو یا ترکیبات آن و علائمی که ایجاد شده است ( راش پوستی, کهیر, خارش, اشکال در تنفس, سرفه, ادم صورت و زبان).
در صورت وجود بیماری های زیرقبل از مصرف دارو با پزشک مشورت شود:
فشار خون بالا, بیماریهای قلبی, اختلالات ریتم قلب, هرگونه عفونت و بیماری یا مصرف داروی موثر روی مغز یا طناب نخاعی.

تداخلات دارویی تتراکائین

سایمتیدین
داروهای تضعیف کننده سیستم اعصاب مرکزی - مسدد های گیرنده بتا آدرنرژیک- سولفونامیدها

مصرف در بارداری

C ( داروهای گروه C فقط باید با تجویز پزشک مورد مصرف قرار بگیرد. خطرات ناشی از مصرف این گروه از داروها هنوز رد نشده است و یا اینکه مطالعات انسانی انجام نشده است و پزشک زمانی که احساس کند فواید مصرف این گروه از داروها از مضرات احتمالی آن بسیار بیشتر است و مصرف آن برای بیمار ضروری است تجویز انجام می‌دهد. )

نظرات
    تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.

پرسش از دکتر داروساز