اطلاعات دارویی سایمتیدین

Cimetidine

سایمتیدین Cimetidine

English

سایمتیدین یک آنتاگونیست گیرنده هیستامین می باشد. سایمتیدین سبب کاهش تولید اسید معده می شود. داروی سایمتیدین در درمان و پیشگیری زخم های فعال دوازدهه و معده ، حالات مرضی ترشح بیش از حد اسید معده مانند سندرم زولینگر-الیسون کاربرد دارد.
سایمتیدین همچنین در درمان برگشت اسید معده به مری( زمانی که سبب سوزش سردل می شود) نیز استفاده می گردد.
در این رابطه بخوانید :  همه نکاتی که باید در مورد رفلاکس معده بدانید

مکانیسم اثر سایمتیدین

سایمتیدین به طور رقابتی عمل هیستامین بر روی گیرنده های هیستامینی H2 سلولهای جداره ای و بنابراین یک آنتاگونیست گیرنده های هیستامینی H2 می باشد. داروی سایمتیدین یکی از عوامل آنتی کولینرژیک نمی باشد.

فارماکودینامیک

داروی سایمتیدین یک آنتاگونیست گیرنده هیستامینی H2 می باشد. سایمتیدین ترشح پایه و شبانه اسید معده را کاهش می دهد همچنین سبب کاهش حجم معده، اسیدیته، مقدار اسید معده ترشح شده در پاسخ به محرک هایی نظیر غذا، کافئین، انسولین ، بتازول یا پنتاگاسترین می شود.

فارماکوکینتیک

سایمتیدین پس از مصرف خوراکی به سرعت جذب می گردد و حداکثر غلظت پلاسمایی پس از 45-90 دقیقه بدست می آید.نیمه عمر سایمتیدین تقریبا 2 ساعت می باشد.راه اصلی دفع سایمتیدین ادرار است.

مقدار مصرف سایمتیدین

مقدار مصرف معمول برای زخم دوازدهه : بزرگسالان:

تزریقی :
300 mg وریدی یا عضلانی هر 6 تا 8 ساعت. همچنین انفوزیون مداوم وریدی ممکن است با سرعت 37.5 تا 50 mg/hour یا بیشتر تا سرعت 100 mg/hour (2.4 g/day ) تجویز گردد.
خوراکی :
800 تا 1600 mg یکبار در روز هنگام خواب. همچنین مقدار مصرف 300 mg چهار بار در روز ،همراه غذا و هنگام خواب یا 400 mg دو بار در روز موثر می باشد.

مقدار مصرف معمول برای پیشگیری از زخم دوازدهه : بزرگسالان:

تزریقی: 300 mg وریدی یا عضلانی یک یا دو بار در روز.
خوراکی:400 mg یک بار در روز هنگام خواب.

هشدارها

1- موارد نادری از بروز بدخیمی بدنبال بهبود گذرا زخم های معده گزارش شده است. داروهای مسدد گیرنده های هیستامینی H2 مانند سایمتیدین عوارض سرطان معده را می پوشانند
2- اغتشاش شعور برگشت پذیر عمدتا نه منحصرا در افراد بشدت بیمار مشاهده شده است.
3- در افراد مسن(50 سال به بالا) و سابقه بیماری کلیوی و یا کبدی با احتیاط فراوان تجویز گردد.

نکات قابل توصیه

بطور کلی مصرف سایمتیدین برای بیش از 8 هفته بندرت ضروری است.معمولا برای بهبود زخم 6 تا 8 هفته ،برای بیماری برگشت اسید معده به مری 8 تا 12 هفته ،برای التهاب مری زخمی شونده 12 هفته زمان لازم است.

تداخلات دارویی سایمتیدین

آلبندازول , آمی تریپتیلین , اپی روبیسین , ادفوویر , ارگوتامین سی , الانزاپین , فنیندیون , سکرتین , استروپیپات , هالوفانترین , پیرفنی دون , داریفناسین , دوتاستراید , فن ایندیون , آلوسترون , نیزولدیپین , نیکاردیپین , اتراویرین , آهن , التریپتان , پردنیزولون , نلفیناویر , آکسیتینیب , پنتازوسین , تیپراناویر , کینیدین , ترفنادین , کلرپروپامید , پروکائین آمید , ریتوناویر , کلروکین , فنتانیل , فلکاینید | فلکایینید , دیلتیژل , آنتی هموروئید , زولمی تریپتان , پرازی کوانتل , نیفدیپین , نیلوتینیب , نیمودیپین , وراپامیل , کاربامازپین , اس سیتالوپرام , مکلوبماید , میدازولام , آسیترتین , نئوستیگمین , نورتریپتیلین , نیترازپام , لوپرامید , لوراتادین , مبندازول , متفورمین , متوپرولول , مگزیلتین , سیلورسولفادیازین , گالانتامین , گرانیسترون , گلی بنکلامید , گلیمپراید , لتروزول , تیکلوپیدین , دگزامتازون , دوکسپین , دیلتیازم , زونیساماید , سیلدنافیل | قرص سیلدنافیل , تریپتورلین , تریمی پرامین , تولترودین , تیمولول , تینیدازول , تیوتیکسن , پیموزاید , پیمکرولیموس , تامسولوسین , تاکرولیموس , تتراکائین , ترازودون , ایپراتروپیوم بروماید , بوپروپیون , پرامی پکسول , پروپافنون , پروپرانولول , پاکلی تاکسل

موارد منع مصرف سایمتیدین

ازدیادحساسیت به این دارو و ترکیبات آن

مصرف در بارداری

گروه B ( در این گروه از داروها، مطالعات بر روی حیوانات باردار نشانگر این بود که دارو خطری بر روی جنین ندارد، اما مطالعات کافی روی زنان باردار برای میزان خطر روی جنین در سه ماهه اول بارداری انجام نشده است.)

نظرات
    تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.

پرسش از دکتر داروساز