اطلاعات دارویی سیتالوپرام

Citalopram

سیتالوپرام Citalopram

English

سیتالوپرام در گروه داروهای ضدافسردگی و از داروهای مهارکننده انتخابی باز جذب سروتونین ( SSRI) می باشد. سیتالوپرام در درمان اختلالات افسردگی بکار می رود .

مکانیسم اثر سیتالوپرام

سیتالوپرام مهار کننده اختصاصی بازجذب سروتونین می باشد و با تقویت فعالیت سروتونرژیک در سیستم اعصاب مرکزی اثر ضد افسردگی خود را اعمال می کند.

فارماکودینامیک

سیتالوپرام مهار کننده اختصاصی بازجذب سروتونین می باشد. سیتالوپرام در درمان افسردگی همراه با اختلالات خلقی بکار می رود.

فارماکوکینتیک

سیتالوپرام جذب گوارشی خوب و سریعی داشته و 4 ساعت پس ازمصرف تک دوز خوراکی غلظت پلاسمایی آن به حد اکثر می رسد. فراهمی زیستی سیتالوپرام بدنبال مصرف خوراکی 80% است.غذا تاثیری بر جذب آن ندارد.
پیوند پروتئینی سیتالوپرام زیاد و 80% می باشد. سیتالوپرام در کبد متابولیزه می شود متابولیت فعال و اصلی آن دمتیل سیتالوپرام می باشد.
12-23% مقدار مصرفی خوراکی سیتالوپرام دست نخورده از ادرار دفع می شودو 10% از طریق مدفوع دفع می شود. نیمه عمر حذف آن تقریبا35 ساعت می باشد.

موارد مصرف سیتالوپرام

افسردگی

مقدار مصرف سیتالوپرام

برای درمان افسردگی : بزرگسالان :
- مقدار اولیه : 20 mg خوراکی ، یکبار در روز
- مقدار نگهدارنده: 20 تا 40 mg خوراکی یکبار در روز
- حداکثر مقدار مجاز: 40 mg خوراکی در روز.
سالمندان : سنین بالای 60 سال : مقدار پیشنهادی : 20 mg خوراکی ، یکبار در روز.

هشدارها

1-در مصرف سیتالوپرام بیماران دارای اختلالات افسردگی شدید(MDD)، هم بزرگسالان و هم کودکان، ممکن است وخیم تر شدن وضعیت افسردگی و یا افزایش تمایل به خودکشی یا تغییرات رفتاری غیرطبیعی را تجربه کنند.
2- در بیماران دارای افسردگی دوقطبی با احتیاط فراوان سیتالوپرام تجویز شود.
3-کاهش غلظت یون سدیم پلاسما در درمان با SNRIs و SSRIs از جمله سیتالوپرام با شیوع بالایی رخ می دهد.این کاهش غلظت یون سدیم پلاسما در نتیجه سندروم ترشح نامناسب هورمون ضد ادراری (SIADH) بروز می کند.
4-سیتالوپرام در بیماران با سابقه مانیا با احتیاط فراوان تجویز شود.
5-سیتالوپرام در بیماران با سابقه تشنج با احتیاط فراوان تجویز شود.

نکات قابل توصیه

1-از قطع مصرف ناگهانی سیتالوپرام بپرهیزید ، قطع مصرف سیتالوپرام بصورت کاهش تدریجی انجام شود.
2-بیماران مصرف کننده سیتالوپرام باید آگاه باشند که با مصرف همزمان داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی و آسپیرین و دیگر داروهای ضدانعقاد خون ، امکان خونریزی وجود دارد.

تداخلات دارویی سیتالوپرام

اریترومایسین , پروپرانولول , پیموزاید , تریمی پرامین , جینکو بیلوبا , ریزاتریپتان , سیبوترامین , آزیترومایسین , ارگوتامین سی , اس امپرازول , امپرازول , اکس کاربازپین , ایپراتروپیوم بروماید , هالوفانترین , دلاویردین , فنیندیون , آبارلیکس , آپالوتامید , دکس فن فلورامین , دس ونلافاکسین , ال تریپتوفان , میلناسیپران , گرپافلوکساسین , مفلوکین , اینوتوزوماب , آلفوزوسین , لورکاسرین , فن ایندیون , آسناپین , تاپنتادول , رمی فنتانیل , هیسترلین , آپیکسابان , فنیل پروپانولامین , آلموتریپتان , سوفنتانیل , التریپتان , راساژیلین (رازاگیلین) , ایزوپروترنول , پالونوسترون , پتیدین , ترفنادین , تیروفیبان , بوپرنورفین , پروکلرپرازین , وندتانیب , آلفنتانیل , فلکاینید | فلکایینید , دی سولفیرام , گوسرلین , سیکلوبنزاپرین , آسپرین , پنتامیدین , نئوستیگمین , ونلافاکسین , متیلن بلو , فنتانیل , فورمترول , بیزوپرولول , سووفلوران , ستیریزین , فلوتیکازون پروپیونات , گرانیسترون , متوپرولول , مگزیلتین , ترانیل سیپرومین , تیوریدازین , داکتینومایسین( اکتینو مایسین دی) , دکسترومتورفان , سالبوتامول , سربرولایزین , بوپروپیون , بوسپیرون , پرفنازین , پرومتازین , تترابنازین , ترازودون , مکلوبماید , وارفارین , وریکونازول , کارودیلول , کلاریترومایسین , کلوزاپین , لینزولید

مصرف در بارداری

C ( داروهای گروه C فقط باید با تجویز پزشک مورد مصرف قرار بگیرد. خطرات ناشی از مصرف این گروه از داروها هنوز رد نشده است و یا اینکه مطالعات انسانی انجام نشده است و پزشک زمانی که احساس کند فواید مصرف این گروه از داروها از مضرات احتمالی آن بسیار بیشتر است و مصرف آن برای بیمار ضروری است تجویز انجام می‌دهد. )

نظرات
    تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.

پرسش از دکتر داروساز

دارو های مشابه