اطلاعات دارویی متفورمین

Metformin

متفورمین Metformin

English العربیه

متفورمین یک داروی دیابت خوراکی است که سطوح قند خون را تنظیم می کند. متفورمین در درمان دیابت نوع 2 بکار می رود.
داروی متفورمین گاهی همراه دیگر داروها از جمله انسولین استفاده میشود اما برای درمان دیابت نوع 1 بکار نمیرود.
[دارو درمانی دیابت]

مکانیسم اثر متفورمین

متفورمین یک عامل کاهش دهنده قند خون می باشد که تحمل گلوکز را در بیماران دارای دیابت بهبود می بخشد.
این دارو هم گلوکز پایه ای پلاسما و هم گلوکز پلاسما پس از مصرف غذا را کاهش می دهد.مکانیسم عمل متفورمین با دیگر عوامل پائین آورنده قند خون خوراکی متفاوت است.
متفورمین سنتز محصولات گلوکز کبدی را کاهش می دهد(کاهش گلوکونئوژنز) ، کاهش جذب روده ای گلوکز ، افزایش مصرف محیطی گلوکز در نتیجه افزایش حساسیت به انسولین را سبب می شود.

فارماکودینامیک

برعکس سولفونیل اوره ها ، با متفورمین افت شدید قند خون رخ نمی دهد. متفورمین سنتز محصولات گلوکز کبدی را کاهش می دهد(کاهش گلوکونئوژنز)،کاهش جذب روده ای گلوکز ، افزایش مصرف محیطی گلوکز در نتیجه افزایش حساسیت به انسولین را سبب می شود .

فارماکوکینتیک

فراهمی زیستی مطلق قرص متفورمین 500 mg مصرف شده در شرایط ناشتا ، تقریبا 50-60% می باشد.
متفورمین بمقدار ناچیزی به پروتئین های پلاسما متصل می شود. برخلاف سولفونیل اوره ها که اتصال به پروتئین های پلاسمای آنها بیشتر از 90% می باشد.متفورمین بطور عمده بصورت تغییرنیافته از طریق کلیه ها در ادرار دفع می شود و تحت متابولیسم کبدی قرار نمی گیرد.نیمه عمر متفورمین 6.2 ساعت می باشد.

مقدار مصرف متفورمین

در دیابت نوع 2 :
بزرگسالان :
فرم رهاسازی فوری: دوز اولیه: 500 mgخوراکی،
دو بار در روز یا 850 mg خوراکی ، یکبار در روز
مقدار تیتراسیون : 500 mg هر هفته یا 850 mg هر 2 هفته تا حد تحمل
دوز نگهدارنده: 2000 mg در روز
حداکثر مقدار مجاز: 2550 mg در روز.

کودکان ( 10 سال و بالاتر) :
فرم رهاسازی فوری: دوز اولیه: 500 mg خوراکی،دو بار در روز
مقدار تیتراسیون : 500 mg هر هفته تا حد تحمل
دوز نگهدارنده: 2000 mg در روز
حداکثر مقدار مجاز: 2000 mg در روز.

هشدارها

1-در مصرف داروی متفورمین ، عارضه اسیدوز لاکتیک نادر ولی جدی می باشد. اسیدوز لاکتیک بعلت تجمع متفورمین بوجود می آید.
2-افراد با اختلال عملکرد کلیه با سطح سرمی کراتینین بالاتر از محدوده نرمال ، بدلیل احتمال بالای تجمع متفورمین و بروز اسیدوز لاکتیک ، نباید متفورمین مصرف کنند.
3-در افراد مسن ، باید مقدار مناسب برای مصرف بدقت اندازه گیری و تعیین گردد . بدلیل اینکه افزایش سن با کاهش عملکرد کلیه ارتباط نزدیکی دارد.
4-قبل از شروع درمان با متفورمین و حداقل سالی یکبار حین درمان ، عملکرد کلیه ارزیابی گردد.

نکات قابل توصیه

1-هنگام مصرف متفورمین از مصرف الکل خودداری کنید .
2- متفورمین بتنهایی باعث افت شدید قند خون نمی شود مگر اینکه همراه با سولفونیل اوره ها و انسولین مصرف شود.
3-قرصهای پیوسته رهش متفورمین هیدروکلراید باید بطور کامل بلعیده شود و نباید شکسته ، خرد یا جویده شود.
4-در حین درمان با متفورمین ، اندازه گیری دوره ای سطوح هموگلوبولین گلیکوزیله و قند خون ناشتا انجام گیرد.
5-در حین درمان با متفورمین و در شروع درمان با متفورمین ، پارامترهای خون شناسی (شامل هموگلوبین، هماتوکریت، شاخص های گلبولهای قرمز) و عملکرد کلیه(کراتینین سرم) حداقل یکبار در سال ارزیابی گردد.
بندرت کم خونی مگالوبلاستیک در درمان با متفورمین دیده شده است که این موارد کمبود ویتامین B12 را نیز شامل میشود.

عوارض جانبی متفورمین

تهوع , سردرد2 , دردشکمی , استفراغ , اسهال , ضعف , بی اشتهایی , نفخ

مصرف در بارداری

گروه B ( در این گروه از داروها، مطالعات بر روی حیوانات باردار نشانگر این بود که دارو خطری بر روی جنین ندارد، اما مطالعات کافی روی زنان باردار برای میزان خطر روی جنین در سه ماهه اول بارداری انجام نشده است.)

نظرات
    تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.

پرسش از دکتر داروساز

دارو های مشابه