اطلاعات دارویی اینفلیکسی ماب

Infliximab

اینفلیکسی ماب Infliximab

English

اینفلکسی مب باعث کاهش التهاب در بدن می شود. در درمان آرتریت روماتوئید ، آرتریت پسوریاتیک، کولیت اولسراتیو ، بیماری کرون، اسپوندیلیت آنکیلوزان بکار می رود. همچنین در درمان پلاک پسوریازیس شدید یا مقاوم به درمان بکار می رود

مکانیسم اثر اینفلیکسی ماب

اینفلیکسیماب با اتصال به گیرنده های محلول و بین سلولی TNF آلفا از اتصال آن به گیرنده جلوگیری می کند و اثرات بیولوژیکی TNF آلفا ( مانند تولید سایتوکاین های التهابی) را مهار می کند.

فارماکودینامیک

اینفلیکسی ماب یک آنتی بادی مونوکلونال نوترکیب از نوع IgG1K است که به TNF آلفا متصل شده و مانع اتصال TNF آلفا به گیرنده هایش می شود. در نتیجه باعث کاهش تولید سایتوکائین های التهابی (مثل اینترلوکین های 1و6 ) می شود .
همچنین مهاجرت لکوسیت ها ، افزایش بیان مولکولهای چسبنده توسط سلولهای اندوتلیالی و لکوسیت ها و فعالیت نوتروفیل و ائوزینوفیل را محدود می کند.و تولید آنزیمهای تجزیه کننده بافتی که بوسیله سینوویوسیت ها و کوندروسیت ها تولید می شوند را کاهش می دهد.
اینفلیکسی مب التهاب غشای مفصلی و تخریب مفاصل در آرتریت وابسته به کلاژن را کاهش می دهد و مفاصل تخریب شده را التیام می بخشد.

فارماکوکینتیک

تک دوز انفوزیون وریدی اینفلکسیمب ارتباط خطی بین دوز تجویزی و حداکثر غلظت خونی را نشان می دهد. توسط سیستم عروقی توزیع می شود. نیمه عمراینفلیکسی مب 7.7 تا 9.5 روز است.

مقدار مصرف اینفلیکسی ماب

اسپوندیلیت آنکیلوزان :
بزرگسالان:
5 mg/kg وریدی طبق برنامه کاهنده در هفته های 6،2،0 و با برنامه نگهدارنده 5 mg/kg هر 6 هفته ادامه یابد.
بیماری کرون :
بزرگسالان: 5 mg/kg وریدی طبق برنامه کاهنده در هفته های 6،2،0 و با برنامه نگهدارنده 5 mg/kg هر 8هفته، برای بیمارانی که به درمان پاسخ داده اندوبعد آن را از دست داده اند 10mg/kg در نظر گرفته شود .
بیمارانی که بعد از گذشت 14 هفته پاسخ مناسبی نگرفته اند مصرفاینفلیکسی مابقطع شود.
کودکان بالای 6 سال:5 mg/kg وریدی طبق برنامه کاهنده در هفته های 6،2،0 و با برنامه نگهدارنده 5 mg/kg هر 8 هفته ادامه یابد.
برای آرتریت پسوریاتیک ، پلاک پسوریازیس:
بزرگسالان:
5 mg/kg وریدی طبق برنامه کاهنده در هفته های 6،2،0 و با برنامه نگهدارنده 5 mg/kg هر 8 هفته ادامه یابد.( در درمان آرتریت پسوریاتیک میتواند همراه متوتروکسات استفاده شود.)
برای آرتریت روماتوئید: بزرگسالان:
3 mg/kg وریدی طبق برنامه کاهنده در هفته های 6،2،0 و با برنامه نگهدارنده 5 mg/kg هر 8هفته ادامه یابد بهمراه متوتروکسات برای بیمارانی که پاسخ به درمان کامل نیست ، یا به 10 mg/kg افزایش می یابد یا درمان هر 4 هفته تکرار شود.
برای کولیت اولسراتیو:
بزرگسالان:5 mg/kg وریدی طبق برنامه کاهنده در هفته های 6،2،0 و با برنامه نگهدارنده 5 mg/kg هر 8هفته ادامه یابد

هشدارها

1-با مصرف اینفلیکسی ماب، احتمال بروز عفونت شامل عفونت های شدید، کشنده و نئوپلاسم وجود دارد . از مصرف اینفلیکسی ماب برای بیماران مبتلا به عفونت فعال باید خودداری شود.در بیماران دارای عفونت مزمن یا دارای سابقه عفونت عودکننده باید با احتیاط مصرف شود.
در طول درمان بیماران باید از نظر بروز علائم و نشانه های عفونت تحت معاینه و بررسی قرار گیرند.در صورت بروز عفونت شدید یا وجود عفونت در خون مصرف اینفلیکسی مب قطع شود.بیشتر بیمارانی که دچار عفونت می شوند همزمان از عوامل مهارکننده ایمنی مانند کورتیکواستروئیدها و متوتروکسات استفاده می کنند.
2- لنفوم و دیگر بدخیمی ها ، در مواردی کشنده در بیماران مصرف کننده اینفلیکسی ماب گزارش شده است.لنفوم هپاتواسپلنیک در بیماران دارای یبماری کرون و کولیت اولسراتیو درمان شده با اینفلیکسی ماب که همزمان آزاتیوپرین یا 6 مرکاپتوپورین دریافت میکردند، گزارش شده است.
3-در طول درمان بیماران باید از نظر بروز علائم و نشانه های عفونت تحت معاینه و بررسی قرار گیرند.بخصوص بیماران دارای توبر کلروزیس TB و حاملین درازمدت هپاتیت B.
4-بیماران دارای نارسایی احتقانی قلب از نظر بروز علائم جدید و شدیدتر در طول درمان با اینفلیکسی مب و پس از آن تحت نظر قرار بگیرند.
5-بیماران دارای پسوریازیس بخصوص کسانی که نوردرمانی نشده اند برای احتمال بروز سرطان غیرملانوم پوست تحت نظر گرفته شوند.
6-بیمارانی که علائم اختلال کبدی را نشان می دهند برای احتمال آسیب کبدی ارزیابی شوند.

نکات قابل توصیه

1-این دارو تنها برای انفوزیون وریدی می باشد وبرای تزریق داخل پوستی، زیر جلدی ،عضلانی ، داخل سرخرگی نمی باشد.
2-هر ویال را با 10 ml آب مقطرتزریقی با سرنگ دارای سرسوزن 21 یا کوچکتر ترکیب کرده و برای انحلال پودر لیوفیلیزه به آرامی و بصورت دورانی حرکت دهید.از حرکت دادن شدید و طولانی بپرهیزید.از تکان دادن بپرهیزید.کف روی محلول غیرطبیعی نیست ، 5 دقیقه محلول را بحال خود بگذارید.
3-برای رقیق سازی محلول آماده شده با 250 ml سدیم کلراید 0.9% ترکیب کنید.غلظت محلول انفوزیون باید بین 0.4 تا 4 mg/ml باشد.
4-انفوزیون وریدی در عرض حداقل 2 ساعت از طریق ست انفوزیون استریل،غیر پیروژن با فیلتر اتصال پروتئینی پایین با روزنه 1.2 میکرومتر یا کمترانجام شود.
5-هرگز اینفلیکسی ماب را با داروی دیگر از یک خط وریدی انفوزیون نکنید.
6-برای کاهش عوارض ممکن است بیمار قبل از درمان داروهایی شامل آنتی هیستامین ها ، استامینوفن ، کورتیکواستروئیدها دریافت کند.
7- بمنظور تخفیف واکنشهای انفوزیون ، سرعت انفوزیون کاهش یابد.اگر پس از این تمهیدات ، بیماری نتوانست انفوزیون را تحمل کند اینفلیکسی مب را قطع کنید.
8-در صورت بروز واکنش های ازدیاد حساسیت شدید مصرف اینفلیکسی ماب را متوقف کنید.

مصرف در بارداری

گروه B ( در این گروه از داروها، مطالعات بر روی حیوانات باردار نشانگر این بود که دارو خطری بر روی جنین ندارد، اما مطالعات کافی روی زنان باردار برای میزان خطر روی جنین در سه ماهه اول بارداری انجام نشده است.)

نظرات
    تاکنون نظری برای این مطلب درج نشده است.

پرسش از دکتر داروساز